• Wpisów:2
  • Średnio co: 1 rok
  • Ostatni wpis:4 lata temu, 15:35
  • Licznik odwiedzin:26 740 / 1989 dni
Jesteś niezalogowany. Niektóre wpisy dostępne są tylko dla znajomych.
 
Rewolucja francuska (nazywana też Wielką Rewolucją Francuską lub Wielką Rewolucją) – okres w historii Francji w latach 1789–1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych i obalenia monarchii Burbonów.

Za jej symboliczny początek uważa się zdobycie Bastylii przez paryskich mieszczan 14 lipca 1789 roku (nieliczni wskazują na przysięgę deputowanych Stanów Generalnych, złożoną 20 czerwca 1789 roku w sali do gry w piłkę). Za koniec rewolucji uznaje się kres rządów Dyrektoriatu 9 listopada (18 brumaire'a) 1799 roku, kiedy to Napoleon Bonaparte przeprowadził zamach stanu, ogłaszając się dzień później Pierwszym Konsulem. Podaje się także przewrót termidoriański z 27–28 lipca 1794 roku, kończący rządy jakobinów.

Zdaniem legitymistów o końcu rewolucji można mówić w momencie Restauracji Burbonów w 1814 roku. Mimo to również w okresie Restauracji politycy zwani ultrasami krytykowali króla Ludwika XVIII za akceptację parlamentaryzmu i odrzucenie możliwości powrotu do ancien régime’u[1].

Rewolucja przemysłowa – proces zmian technologicznych, gospodarczych, społecznych i kulturalnych, który został zapoczątkowany w XVIII wieku w Anglii i Szkocji[1] i związany był z przejściem od ekonomii opartej na rolnictwie i produkcji manufakturowej bądź rzemieślniczej do opierającej się głównie na mechanicznej produkcji fabrycznej na dużą skalę (przemysłową)[2].

Główną przyczyną rewolucji przemysłowej była eksplozja demograficzna. Doprowadziła ona do wzrostu liczby mieszkańców, w wyniku którego rosły również potrzeby rynków. Nie mogły ich zaspokoić manufaktury, które od produkcji rzemieślniczej różniły się tylko organizacją procesu produkcji. Drugą, pod względem ważności, przyczyną rewolucji przemysłowej była rewolucja agrarna (rolna), która doprowadziła do przemiany tradycyjnego feudalnego rolnictwa w rolnictwo nowoczesne.

Powstanie styczniowe – polskie powstanie narodowe przeciwko Imperium Rosyjskiemu, ogłoszone manifestem 22 stycznia 1863 wydanym w Warszawie przez Tymczasowy Rząd Narodowy, spowodowane narastającym rosyjskim terrorem wobec polskiego biernego oporu. Wybuchło 22 stycznia 1863 w Królestwie Polskim i 1 lutego 1863 na Litwie, trwało do jesieni 1864[c]. Zasięgiem objęło tylko ziemie zaboru rosyjskiego: Królestwo Polskie oraz ziemie zabrane.

Było największym polskim powstaniem narodowym, spotkało się z poparciem międzynarodowej opinii publicznej. Miało charakter wojny partyzanckiej, w której stoczono ok. 1200 bitew i potyczek. Mimo początkowych sukcesów zakończyło się klęską powstańców, z których kilkadziesiąt tysięcy zostało zabitych w walkach, blisko 1 tys. straconych, ok. 38 tys. skazanych na katorgę lub zesłanych na Syberię, a ok. 10 tys. wyemigrowało[2]. Zdarzały się przypadki, że Rosjanie zabijali pojmanych powstańców, dobijali rannych, mordowali lekarzy spieszących im z pomocą, obdzierali do naga zabitych. Po bitwach Rosjanie palili miejscowości, które udzieliły schronienia powstańcom, dokonywali rzezi ludności cywilnej. Niszczono dobra kultury, np. spalono archiwum Ordynacji Zamojskiej w Zwierzyńcu[3]. Wilno zostało spacyfikowane przez oddziały Murawjowa Wieszatiela, na Litwie zginęło 10 tys. szlachty polskiej na ogólną liczbę 40 tys., to jest co czwarty Polak[4].

Po upadku powstania Kraj i Litwa pogrążyły się w żałobie narodowej. W roku 1867 zniesiono autonomię Królestwa Polskiego, jego nazwę i budżet, w 1869 zlikwidowano Szkołę Główną Warszawską, w latach 1869–1870 setkom miast wspierających powstanie odebrano prawa miejskie doprowadzając je tym samym do upadku, w roku 1874 zniesiono urząd namiestnika, w 1886 zlikwidowano Bank Polski. Skasowano klasztory katolickie w Królestwie, skonfiskowano ok. 1600 majątków ziemskich i rozpoczęto intensywną rusyfikację ziem polskich. Po stłumieniu powstania znaczna część społeczeństwa Królestwa i Litwy uznała dalszą walkę zbrojną z zaborcą rosyjskim za bezcelową i zwróciła się ku pracy organicznej.

Powstanie przyczyniło się do korzystniejszego niż w dwóch pozostałych zaborach uwłaszczenia chłopów. Pozostawiło trwały ślad w polskiej literaturze (m.in. Orzeszkowa – Nad Niemnem, Dąbrowska – Noce i dnie, Żeromski – Wierna rzeka) i sztuce (Grottger – Polonia i Lithuania, Matejko – Polonia) XIX i XX wieku.

Wiosna Ludów – seria ludowych zrywów rewolucyjnych i narodowych jakie miały miejsce w Europie w latach 1848 – 1849. W kontekście „Wiosny Ludów” można wyróżnić trzy główne nurty:

społeczny – dotyczący warstw społecznych chcących polepszenia warunków bytowych
ustrojowy – dotyczący społeczności chcących udziału w rządzeniu państwem
narodowy – dotyczący narodowości walczących o autonomię, niepodległość lub uznanie w danym państwie.

Wiosna Ludów objęła niemal całą Europę. Do wystąpień nie doszło w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii oraz w Imperium Rosyjskim, zaś na Półwyspie Iberyjskim doszło jedynie do wystąpień chłopskich.

Ruchy rewolucyjne w jednym państwie oddziaływały na inne narody. Informacje o wystąpieniach rozchodziły się stosunkowo szybko, prowadząc do kolejnych powstań. Można w takim wypadku mówić o rewolucji europejskiej. Wielu aktywnych działaczy Wiosny Ludów działało na terenie różnych państw i porozumiewało się ze sobą.

Powstanie listopadowe, wojna polsko-rosyjska 1830-1831[5] – polskie powstanie narodowe przeciw Rosji, które wybuchło w nocy z 29 listopada na 30 listopada 1830, a zakończyło się 21 października 1831[6]. Zasięgiem swoim objęło Królestwo Polskie i część ziem zabranych (Litwę, Żmudź i Wołyń).

W rocznicę wybuchu powstania obchodzony jest Dzień Podchorążego.

Rewolucja lipcowa we Francji trwała od 27 do 29 lipca 1830 (stąd nazwa fr. Les Trois Glorieuses - trzy dni chwały). Rewolucja udaremniła próbę powrotu do absolutyzmu dokonaną przez Karola X i zaprowadziła we Francji monarchię lipcową.

Wojna o niepodległość Grecji (1821–1832) – wojna narodowowyzwoleńcza toczona przez Greków, przeciw Turkom. Ostatecznie, dzięki poparciu Francji, Wielkiej Brytanii i Rosji Grecja uzyskała niepodległość w roku 1830. Każdy z krajów pomagających Grecji miał w tym swój cel. Anglia chciała mieć lepszy dostęp do swoich ziem w Afryce i lepszy dostęp do południowej części Europy. Ponadto interwencja brytyjska była okazją do osłabienia Egiptu, którego sułtan brał udział w wojnie przeciw Grecji od 1825 roku. Nadmierny wzrost potęgi Egiptu mógłby zagrozić brytyjskim posiadłościom w Indiach. Rosji chodziło również o osłabienie Turcji, którą mocarstwa europejskie – Wielka Brytania i Francja – uważały za przeciwwagę dla Rosji na Bałkanach.

Pewny jest udział także Polaków. Na tablicy, miejscu bitwy pod Petą (4 lipca 1822) jako polegli wymienieni są czterej oficerowie "Πολωνοί",[1][2]. Polaków upamiętnia jedna z tablic grobowych[3] przy pomniku filhellenów, w Ogrodzie Bohaterów w legendarnym dla walk niepodległościowych mieście Messolongi[4][5] i groby polskich żołnierzy - filhellenów w Nafplio[6].

Architektura romantyczna nie wypracowała nowych form,natomiast łączyła różne style.
Neogotyk pojawił się w Anglii-w której średniowieczne formy trwały na prowincji aż po wiek XVII i zawsze były dobrze przyjmowane, w ślad za Wyspami Brytyjskimi poszły Niemcy które przyjęły go za styl narodowy. Styl ten znacznie trudniej przyjmował się w Francji- głęboko przesiąkniętej klasycyzmem.
Zamiłowanie tym stylem wynikało z romantycznej wizji historii. W średniowieczu widziano epokę wielkich czynów, szlachetnych rycerzy. Średniowiczna architektura przywoływała nastrój barwnej wizji przeszłości pełnej tajemniczych i fantastycznych zdarzeń.Nie bez znaczenia był tu sentymentalno-romantyczny gatunek literacki-tzw.powieść gotycka.Te powieści grozy za scenerię miały zawsze ponure gotyckie zamczyska.-

Architektura;.
Ściany były zdobione malowidłami przodków, średniowieczne zbroje,dawne świeczniki.

1.Używano wielu sztuczek –cegły i kamienie sztucznie postarzano,część budowli stylizowano na zrujnowane-wszystko po to aby silniej oddziaływać na emocje widza.
Miała wzruszać, skłaniać do zadumy. malownicza i nastrojowa.
Elementy gotyku; łuki ostre, sklepienia krzyżowe, wieże i najeżone blankami mury,gotyk traktowano jako kostium nakładany na konstrukcję(motywy nie miały nic wspólnego ze strukturą).
Nie stworzyła wielkich zespołów miejskich jak klasycyzm. Realizowała się przede wszystkim w rezydencjach, kościołach, rzadziej w budownictwie publicznym. Do największej realizacji neogotyckiej w dziedzinie budowli publicznych można zaliczyć Parlament w Londynie, stał się wzorem dla budowli tego typu w Europie np. w Budapeszcie.
Architekci fascynowali się również tym co egzotyczne. W parkach wznoszono domki tureckie, mauretańskie. W Polsce przykładem tej tendencji jest Zamek w Kórniku-połączone elementy neogotyckie, mauretańskie, indyjskie.

Romantyzm był nieco afektowany , lubił efekty i sztuczki. Do zasług należy niewątpliwie umiejętne wiązanie architektury z pejzażem i wprowadzenie budowli, które zamiast na spełnianie określonych funkcji stawiały na estetyczną i emocjonalną przygodę odbiorcy.
Dzieło romantyczne nie musiało spełniać konkretnych wymogów stylowych. Chodziło raczej o pewien specyficzny wyraz budowli.

Architektura romantyczna w zasadzie nie wykształciła własnego, odrębnego stylu. Najbardziej charakterystyczną cechą tego okresu jest historyzm, w szczególności fascynacja gotykiem (tzw. neogotyk) i renesansem (tzw. neoklasycyzm), którego można było zauważyć głównie w wyglądzie budowli użytku publicznego na terenie Księstwa Warszawskiego , a potem Królestwa Polskiego.

Romantyzm był nieco afektowany, lubił efekty i sztuczki. Do zasług należy niewątpliwie umiejętne wiązanie architektury z pejzażem i wprowadzenie budowli, które zamiast na spełnianie określonych funkcji stawiały na estetyczną i emocjonalną przygodę odbiorcy. Dzieło romantyczne nie musiało spełniać konkretnych wymogów stylowych. Chodziło raczej o pewien specyficzny wyraz budowli.
Style w architekturze okresu romantyzmu

1. Neogotyk pojawił się w Anglii-w której średniowieczne formy trwały na prowincji aż po wiek XVII i zawsze były dobrze przyjmowane, w ślad za Wyspami Brytyjskimi poszły Niemcy które przyjęły go za styl narodowy. Styl ten znacznie trudniej przyjmował się w Francji- głęboko przesiąkniętej klasycyzmem.
Charakterystyczne cechy architektury neogotyckiej:

ściany były bogato zdobione malowidłami przodków, zbrojami średniowiecznych rycerzy, kandelabrami.
kamienie i cegły, z których budowano mury, sztucznie postarzano; modna była stylizacja budowli na ruinę;
malowniczość i nastrojowość tej architektury miała skłaniać do refleksji i zadumy;
elementy gotyku: ostre łuki, krzyżowe sklepienia, gotyk był jedynie kostiumem nakładanym na konstrukcję.

2. Neoklasycyzm można było zauważyć głównie w wyglądzie budowli użytku publicznego na terenie Księstwa Warszawskiego , a potem Królestwa Polskiego. W okresie Królestwa Polskiego dążono to tego , aby wszystkie budynki użytku publicznego były do siebie podobne , dlatego budynki te były budowane w tym samym stylu. W tym czasie powstał w Warszawie Teatr Wielki , pałac Staszica , a także szereg budynków rządowych
.
Słynne dzieła architektury
Anglia:

Strawberry Hill w Twickenham
Pałac Westminsterski
Pawilon Królewski w Brighton
British Museum

Niemcy

Katedra w Kolonii
Zamek Neuschwanstein koło Füssen w Bawarii
Teatr Dworski w Dreźnie.
Gmach Reichstagu w Berlinie
Galeria Narodowa w Berlinie

Francja

Kościół Saint-Clotilde w Paryżu.

Węgry

Kościół Przenajświętszej Maryi Panny w Budapeszcie
Budynek parlamentu w Budapeszcie

Ogrody angielskie

Ogród angielski to przeciwieństwo klasycystycznego ogrodu francuskiego. Projektowano go zatem precyzyjnie zacierając ślady ludzkiej ingerencji. Ogród taki miał do złudzenia przypominać dziką, nieokiełznaną naturę, miał być niejako dziełem samego Boga. Unikano zatem geometrycznych kształtów i prosto wytyczonych ścieżek. Jego teren miały wypełniać dzikie chaszcze, krzewy i żywopłoty. Ogród angielski stanowił typ tajemniczego labiryntu z niejasno wytyczonym centrum. Również granica pomiędzy ogrodem a naturalnym środowiskiem
 

 
Witam, was!
Dziś pogoda nie dopisuje.
Mam dziś dla was rozdanie, organizowane ze świetnym i niedrogim sklepem www.shimao.pl ! Sklep ten oferuje modne rzeczy w niedrogiej cenie.

Warunki zgłoszenia:
-Masz mój blog w obserwowanych.
-Polubiłaś https://www.facebook.com/sklepshimao
-Napisałaś w komentarzu chęć zgłoszenia z numerkiem i linkiem do notki o moim rozdaniu.

Do wygrania są aż 3 nagrody:
1. Moc wyboru dowolnej rzeczy z całego asortymentu
2. Kupon rabatowy na 15% na zakupy powyżej 50pln
3. Kupon rabatowy na 5% przy zakupach na kwotę 20pln.

Rozdanie trwa do 25 października.
Powodzenia!
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (109) ›